Jurramendi 1976-2026: memoriaren trazua

---

Bi belaunaldi tragedia beraren aurrean. 1976an, Joaquín Resanok (Iruñea, 1948) irudietan islatu zuen Jurramendiko hilketen mina eta zigorgabetasuna. Berrogeita hamar urte geroago, Nico Aznarezek (Washington, D. C., 1984) bere gain hartu zuen egun haietako kronikak ilustrazio garaikidearen bidez berrinterpretatzeko erronka. Emaitza begirada artistiko bikoitza da, iraganarekin hitz egiten duena eta gure historia galdetzen duena.

---

Urria - Abendua 2026

Juramendi 1976, Joaquín Resano

Hauek dira Joaquín Resanok 1976ko maiatza eta uztaila bitartean egin zituen ilustrazioetako hiru, Bartzelonan, Jurramendiko gertaera tragikoetatik abiatuta. Komikiaren lengoaiak eragindako pop estetikarekin, Resanok gertaeren kontzeptu ilunenetako batzuk laburbiltzen ditu: eskuin muturraren indarkeria armatuaren salaketa, ordenako indarren konplizitatea edo pasibotasuna, eta, José Luis Marín García-Verderen atzean Osaba Gilito ezaguna irudikatzen duena, "gabardinako gizona", gertaerak ahalbidetu zituen oligarkiaren kritika.

Montejurra 2026, Nico Aznárez

Jurramendiko gertakarien ondorioz prentsa idatzian argitaratutako albisteak abiapuntutzat hartuta, Nico Aznarezek bost ilustrazio egin zituen, orduan albisteekin batera txerta zitezkeenak, gertatutakoaren narrazioa irudikatuz. Argitaratu ziren testu ugarietako bost aukeratu ondoren, Aznarezek narrazioaren hainbat kontzeptu nabarmentzen ditu, hala nola gertakarien lekukoaren kontakizuna (Interviú), tropelgintzaren plangintza (Realidades), tiroek isilarazitako herriaren ahotsa (Sábado Gráfico), karlismoaren dolua (Diario de Navarra), eta bi heriotza eta hainbat biktima eragin zituen gertakarien zigorgabetasuna (Punto y Hora de Euskalherria).